Na Podlasiu Zachodnim wsie drobnoszlacheckie występują na całym obszarze. Największe ich skupiska spotykamy jednak w okolicach Tarkowa i Przesmyk (k. Łosic) oraz wzdłuż Liwca, który w dawnych czasach stanowił nie tylko etniczną, ale i administracyjną granicę państwową.
Z faktu tego wielu historyków wyciąga wniosek, że władcy dawnej Polski w sposób celowy zasiedlali bardziej zagrożone rubieże państwa drobną szlachtą, powierzając jej obowiązek obrony granic.